چرا در لندن برای مقابله با کرونا مردم تشویق به ماندن در خانه نمی شوند؟

پرفسور یان دونالد استاد روانشناسی در دانشگاه لیورپول که تحقیقاتش بر روی عوامل رفتاری در مقاومت ضد میکروبی، و حوزه اجتماعی و محیط زیستی است، در رشته توییتی به آنالیز استراتژی دولت انگلیس برای کنترل کرونا پرداخته و معتقد است رویکرد دولت بوریس جانسون، این است که تعداد بیشتری از افراد (به خصوص در گروه هایی که ریسک مرگشان کمتر است) به کرونا مبتلا می شوند تا کل جمعیت زودتر نسبت به این بیماری ایمن گردد.

چرا در لندن برای مقابله با کرونا مردم تشویق به ماندن در خانه نمی شوند؟

جهت دریافت خدمات قیمت درب ضد سرقت با گروه ساختمانی آبان در ارتباط باشید. گروه آبان ارائه دهنده بهترین درب ضد سرقت ایرانی و خارجی میباشد.

پرفسور یان دونالد استاد روانشناسی در دانشگاه لیورپول که تحقیقاتش بر روی عوامل رفتاری در مقاومت ضد میکروبی، و حوزه اجتماعی و محیط زیستی است، در رشته توییتی به آنالیز استراتژی دولت انگلیس برای کنترل کرونا پرداخته و معتقد است رویکرد دولت بوریس جانسون، این است که تعداد بیشتری از افراد (به خصوص در گروه هایی که ریسک مرگشان کمتر است) به کرونا مبتلا می شوند تا کل جمعیت زودتر نسبت به این بیماری ایمن گردد.

توییت های پرفسور دونالد در ادامه آمده است:

1/ استراتژی دولت در خصوص کرونا نسبت به سایر کشورها، بهبودیافته است و به صورت بالقوه بسیار مؤثر است. اما از سوی دیگر، خطرناک است و مبتنی بر بعضی از فرضیات است. این فرضیات باید صحیح باشند و تدابیری که اتخاذ می گردد باید هنگام اجرا قابلیت عملی داشته باشند.

2/ این توییت ها بر اساس این است که تصور من از چرایی و آنچه دولت دارد انجام می دهد، صحیح است. ممکن است اشتباه کنم و اگر اشتباه هم از آب در بیاید، تعجب نمی کنم، ولی در حال هرحال، از نظر من...

3/ فرض اولیه انگلیس درباره شیوع (و ابتلای) کرونا، این است که تعداد زیادی از جمعیت به ناچار و با وجود هر کاری که انجام می دهند، آلوده می شوند. این رقم حتی تا 80 ٪ جمعیت برآورد شده است؛ بنابراین با توجه به این که نمی توانید جلوی آن (شیوع و ابتلای کرونا) را بگیرید، بنابراین بهتر است آن را مدیریت کنید.

4/ مدل ایتالیایی درمان، به دنبال متوقف کردن کرونا است. اما بریتانیا به دنبال کرونا است. درواقع هدف انگلیس این است؛ افرادی که (به خصوص در گروه هایی که ریسک مرگشان کمتر است) به کرونا مبتلا شوند و هر چقدر تعدادشان بیشتر باشد بهتر است، به دلیل اینکه سیستم ایمنی قوی تری دارند و نمی توانند کرونا را به سایرین منتقل نمایند؛ بنابراین هر چه تعداد این افراد بیشتر باشد، خطر شیوع (و ابتلا) کمتر است.

5/ این مصونیت جمعی است. براساس این ایده، در حال حاضر دولت می خواهد افراد به اندازه ظرفیت بیمارستان ها کرونایی شوند. در واقع، آن ها می خواهند میزان شیوع (و ابتلا) را کاهش دهند، نه متوقف. در حالت ایده آل، آن ها میزان شیوع (و ابتلا به) بیماری را متوزان می نمایند؛ بنابراین تعداد بیمارانی که وارد بیمارستان می شوند و تعدادی که آنجا را ترک می نمایند مساوی می گردد.

6/ ایجاد توزان امر خطرناکی است. تمام مدتی که بیماران تحت درمان قرار می گیرند، بیمارانی با علائم خفیف بهبود می یابند و در نتیجه روز به رو به تعداد افراد ایمنی که نمی توانند دیگران را آلوده نمایند افزوده می گردد. آن ها همچنین می توانند به سر کار خود برگردند و امور زندگی را به صورت عادی ادامه دهند.

7/ این روش می تواند به صورت دقیق جریان شیوع (و ابتلا به) کرونا را نسبت به منابع درمانی موجود، مدیریت کند. داده های مربوط به میزان ابتلا باید دقیق باشد و همچنین گام هایی که اتخاذ می نمایند، باید جواب دهد چراکه موعدش که فرا برسد، این ها باید همگی درست از آب درآمده و اجرا شوند، وگرنه سیستم درمانی فلج می گردد.

8/ مدارس: بچه ها به طور کلی مریضی حاد (کرونایی) پیدا نمی نمایند، بنابراین دولت از آن ها به عنوان ناقل بیماری که دیگران را آلوده می نمایند استفاده می نماید تا میزان شیوع را افزایش دهد؛ بنابراین وقتی قرار است میزان شیوع (و ابتلا) کاهش پیدا کند، تعطیلی مدارس اعلام خواهد شد. گرچه به لحاظ سیاسی چنین امری (در نظر دریافت بچه ها به عنوان ابزاری برای مبتلا کردن جامعه) و اعلام آن، خطرناک است.

9/ در خصوص رویدادهای بزرگ نیز به همین ترتیب است. وقتی می خواهید میزان شیوع (و ابتلا) را کاهش دهید، رویدادها را متوقف می کنید. این بدان معناست که مدارس و ... برای یک دوره کوتاهتر بسته می شوند و به طور کلی اختلال در یک دوره کوتاه تر و با هدف افزایش جمعیت مصون رخ می دهد.

10/ بعد از گذشت مدتی، بیشتر مردم مصون هستند و افرادی که به صورت حاد دچار کرونا بوده اند، معالجه شده و کشور تا مقاوم شده است. این شرایط و هدفی است که دولت به دنبال دستیابی به آن است.

11/ اما یک مسئله مهم در طی این فرایند، محافظت از کسانی است که ویروس برای آن ها کشنده است. هنوز اقدامات کاملی که برای محافظت از این افراد معین شده باشد، معین نیست. فرض بر این است که بتوانند میزان شیوع (و ابتلا) را کنترل نمایند و پس از آن دیگر مردم هر کاری دوست داشته باشند، می توانند انجام دهند.

12/ استراتژی ایتالیایی ها (و دیگران) متوقف کردن هرچه بیشتر شیوع و ابتلا است. این ایده ای جذاب است، اما پس از آن چه؟ ماه ها محدودیت (قرنطینه) قابل اجرا نیست؛ و باید محدودیت ها در نهایت کاهش پیدا کند. همین امر هم به ظهور مجدد بیماری و شیوع آن منجر خواهد شد.

13/ سپس نرخ ابتلا دوباره صعودی می گردد؛ بنابراین مجبورند هر بار که نرخ میزان ابتلا و شیوع، افزایش می یابد، محدودیت ها را دوباره اعمال نمایند. این یک الگوی پایدار نیست و برای رسیدن به هدف یک جمعیت عمدتاً مصون با ریسک پایین ابتلا، زمان زیادی طول می کشد.

14/ درحالیکه دولت انگلیس برای دستیابی به توزان و تعادل بین بستری ها و شیوع (و ابتلا) کوشش می نماید، اقدامات بیشتری برای بهبود اوضاع انجام می گردد. شاید به همین دلیل است که در حال حاضر تعداد کمی کلیپ و فیلم برای تشویق مردم به ماندن در خانه وجود دارد و منتشر شده است. مقامات بهداشتی در حال طی کردن یک جهت سخت، اما احتمالاً معقول هستند.

15/ این احتمالاً بهترین استراتژی است، اما دولت انگلیس باید با وضوح بیشتری شرح دهد.

منبع: انتخاب

منبع: چمدان
انتشار: 1 فروردین 1399 بروزرسانی: 1 فروردین 1399 گردآورنده: georgiaro.ir شناسه مطلب: 1052

به "چرا در لندن برای مقابله با کرونا مردم تشویق به ماندن در خانه نمی شوند؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چرا در لندن برای مقابله با کرونا مردم تشویق به ماندن در خانه نمی شوند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید