بازی تاج و تخت در افغانستان؛ طالبان برنده اصلی

به گزارش تور گرجستان ارزان، شکست داخلی و هرج و مرج داخلی به صورت مستقیم به نفع طالبان می انجامد. از تمام اتفاقاتی که در حال وقوع است می توان نتیجه گرفت که در این بازی تاج و تخت، افغانستان باخته است و طالبان نفع برده است.

بازی تاج و تخت در افغانستان؛ طالبان برنده اصلی

جهت دریافت مشاوره خدمات کانون تبلیغاتی از بهترین و مجربترین تیم تبلیغاتی کشور همراه ما باشید. از طراحی تا چاپ حرفه ای و ارائه تیزرهای تبلیغاتی را با بهترین قیمت از ما بخواهید.

به گزارش خبرنگار سایت افغانستان تور گرجستان ارزان، روزنامه افغانستان ما در سر مقاله امروز خود درباره مراسم تحلیف همزمان غنی و عبدالله نوشت: روز گذشته برای افغانستان روز مهمی بود. مهم از این جهت که چشم بینای مردم افغانستان و جامعه جهانی به کابل خیره بود تا ببینند اگر دو نامزد پیشتاز انتخابات آقایان اشرف غنی و عبدالله عبدالله باهم به توافق برسند.

این روزنامه ادامه داد: مردم افغانستان از این جهت این موضوع را با نگرانی دنبال می کردند که بعد از 19 سال خون دل خوردن و تحمل رنج و مشقت و فقر و ناامنی بالاخره سیاسیون این کشور به توافق می رسند یا خیر. توافقی که می توانست افغانستان را از هرج و مرج داخلی دور نگهدارد و مالک جبهه قدرتمند برای دفاع از آزادی و ارزش های جدید در برابر طالبان بگرداند اما آنچه انتظار می رفت، اتفاق نیافتاد. دو کاندید پیشتاز هرکدام با ادعای پیروزی خواسته هایی داشتند که برای طرف مقابل نه تنها قابل پذیریش نبود بلکه مطرح کردن این خواسته ها به خودی خود زمینه توافق دو طرف دعوا را زدود و در نهایت هر دو طرف اعلام پیروزی کردند و سوگندوفاداری به نظام و قانون اساسی کشور یاد کردند.

به نوشته این روزنامه، اینگونه شد که امروز یک کشور و دو رئیس جمهور داریم، یک نظام دو فرماندهی، یک بام و دو هوا و در نهایت یک سرزمین با دو پادشاه. مطمئنا طرف ها به این فکر نکردند که در فردای روز تحلیف چه اتفاقاتی ممکن است رخ دهد. آنچه که از قرائن پیداست را یکی یکی می شماریم:

یکم: به نظر می رسد که اولین پیامد این رویداد، هرج و مرج داخلی است. جامعه افغانستان به صورت کل جامعه بدون نظم است و اگر نظم را به معنای قانونگرایی و سلطه قانون بر رفتار و کردار مردم در نظر بگیریم، جامعه افغانستان جامعه نظم پذیر نبوده و نیست و بسیار طول می کشد تا مردم از زندگی قبیله ای و نظم عرفی بیرون شوند و به نظم عمومی تن بدهند.

یکی از دلایل که بهترین قوانین افغانستان را بدون اجرا باقی می گذارد، نظم ناپذیری است. این ریشه در خوی و خاصیت مردم افغانستان دارد. سال های جنگ و تعدد گروه ها و تسلط آن ها بر سرنوشت مردم به فرایند نظم گریزی تاثیر گذاشته و در واقع یاری نموده است. از امروز مردم افغانستان که نمی دانند از کدام رئیس جمهور فرمان بگیرند و به کدام قانون تن بدهند و یا این که در قلمرو کدام نظم و قانون زندگی و کار می نمایند، در نهایت به یک چیز منجر می گردد، هرج و مرج داخلی و آنارشیک شدن شرایط عمومی جامعه. این مساله تنها در سطح جامعه باقی نمی ماند، از امروز شاهد بی نظمی در دیوان سالاری کشور نیز خواهیم بود.

وقتی کارمندان دولت نمی دانند، رئیس آن ها کیست، از چه کسی دستور بگیرند و به چه کسی گزارش دهند، در سطح بیوروکراسی کشور و یا همان دیوان سالاری نیز بی نظمی حاکم می گردد. بی نظمی در اداره و جوابگو نبودن کارمندان یک اداره منجر به فساد و چپاول اموال عمومی می گردد که در شرایط کنونی قابل مهار نیست. در نهایت این مساله برای اداره نوپای افغانستان خطرناک به شمار می رود، بدون آن نیز اداره افغانستان فاسد است و در سال های گذشته فساداداری به اوج خود رسیده است.

دوم: از هرج و مرج داخلی که بگذریم دومین پیامد داشتن دو رئیس جمهور سردرگمی در نهادهای امنیتی و تضعیف روحیه سربازان و مسئولان این نهادها است. ریزیش نیرو در سال های گذشته نیز از نهادهای امنیتی و مخصوصا اردوی ملی کم نبوده است. به نقل از اشرف غنی و مسئولان نهادهای امنیتی تنها در دوره پنج ساله حکومت وحدت ملی، 45هزار تن از نیروهای امنیتی افغانستان کشته شده اند.

آماری وجود ندارد که چه تعداد از نیروها وظیفه خود را ترک می نمایند و افزون بر این ها به دلایل شکست های مالی دولت، سربازان ماه ها معاش و حقوق خود را دریافت ننموده اند و یا در جنگ ها گیر مانده اند و خود را بدون پشتوانه احساس نموده اند. سربازانی که جان خود را از دست داده اند، با خانواده های آنان رفتار درست و مناسب صورت نگرفته است و یا دولت نتوانسته که به بازماندگان سربازان رسیدگی کند و آنان را تحت پوشش و حمایت دولت قرار بدهد.

همه این ضعف ها در نهادهای امنیتی وجود دارد. با این حال گرهی در کار آنان اضافه کرده شد و آن این که بعد از این نمی دانند برای چه کسی بجنگند؟ از عبدالله دستور بگیرند ویا از اشرف غنی؟ در اینجا یک مساله دیگر نیز قابل ذکر است: در یک سو مجاهدین و ایتلاف شمال واقع شده است که زدوبندهای سیاسی با کشورهای منطقه دارند، در سوی دیگر اشرف غنی که متهم به قوم گرایی در سطوح مختلف و از جمله در نهادهای امنیتی است و نیز متهم به اخراج چهره های شاخص نظامی اقوام دیگر است. با این حال فضا به جزو از تعدد مسئولین، تا اندازه ای قومی نیز شده است.

قومی شدن فضای سیاسی کشور در جامعه به شدت قومی افغانستان روی روحیه سربازان تاثیر می گذارد و احتمال این که سربازان هر قوم به دامن احزاب قومی و یا رهبران قومی پناه ببرند، دور نیست. این مساله به خودی خود ارتش ملی را در معرض فروپاشی قرار میدهد. حکومت مرکزی نیز با نمایش نفاق و شقاق و دو تحلیف اقتدار خود را از دست داده است و سربازان نیز شاهد ناکامی و عجز آنان در حل کردن مسایل داخلی است.

سوم: در مرحله سوم از هرج و مرج داخلی و ضعف روحی نیروهای امنیتی و دفاعی که بگذریم، پیامد منفی رویداد دیروز در خصوص صلح و مصاحبههای بین الافغانی است. پس از توافق صلح میان ایالات متحده آمریکا و گروه طالبان قرار بود که امروز مصاحبههای بین الافغانی شروع گردد و دولت افغانستان یک هیات با صلاحیت و کوچک به نمایندگی از مردم افغانستان در این مصاحبهها بفرستد.

افغانستان ما در ادامه اضافه کرد: کوشش های خلیلزاد برای پا درمیانی میان طرفین درگیر در مساله انتخابات، یک هدف را دنبال می کرد و آن این که اختلاف ها کنار گذاشته گردد و جریان ها و گروه های سیاسی همگام با دولت افغانستان از موضع واحد در برابر طالبان صحبت نمایند. البته برای امریکایی ها و نیروهای بین المللی زیاد اهمیت ندارد که افغانستان به کدام سو حرکت می نماید، بلکه برای آن ها خروج آبرومندانه از افغانستان در درجه اهمیت بالاتری واقع شده است. با آن هم کوشش های ناکام خلیلزاد برای حل کردن تنش های داخلی و زمینه سازی یک توافق و مشارکت در قدرت را نمی گردد نادیده گرفت.

این روزنامه ادامه دا: در نهایت شکست در توافق داخلی و انسجام داخلی پیامدهای بی شمار دارد و از جمله این که پروژه خلیلزاد ممکن است به شکست بیانجامد و یا حداقل طبق زمان بندی آن به پیش نرود. با این وجود، افغانستان اکنون دچار پراکندگی داخلی است و در سوی دیگر قرار است که با طالبان وارد مصاحبههای صلح گردد. طالبان که از شروع مصاحبههای صلح از موضع بالا حرف می زدند، اکنون با شرایط پیش آمده از موضع قوی تر مصاحبه خواهند کرد.

این رسانه افغان در سرانجام یادآور شد: شکست داخلی و هرج و مرج داخلی به صورت مستقیم به نفع طالبان می انجامد. آنان پنج هزار زندانی خود را آزاد می نمایند، دولت افغانستان را نیز اداره کابل گفته تمسخر می نمایند، تعداد قابل ملاحظه ای از سیاستمداران و رهبران سیاسی را نیز با خود همسو نموده اند و خطر این که تیم عبدالله برای تحت فشار قرار دادن اشرف غنی با طالبان یکدست گردد نیز بعید به نظر نمی رسد. بالاخره از تمام این ها می گردد یک نتیجه را گرفت و آن این که در این بازی تاج و تخت، افغانستان باخته است و طالبان نفع برده است.

ر

منبع: خبرگزاری فارس
انتشار: 4 اردیبهشت 1399 بروزرسانی: 4 اردیبهشت 1399 گردآورنده: georgiaro.ir شناسه مطلب: 1157

به "بازی تاج و تخت در افغانستان؛ طالبان برنده اصلی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "بازی تاج و تخت در افغانستان؛ طالبان برنده اصلی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید